Pierwsza własna wtyczka
Wtyczka jest katalogiem, który może łączyć umiejętności, agentów, hooki i serwery MCP z plikiem plugin.json nazywanym manifestem. Manifest to plik JSON, który podaje nazwę wtyczki i ją opisuje. Na pierwszy eksperyment wystarczy wtyczka z jedną umiejętnością — to najmniejszy przykład pokazujący układ katalogów.
Utwórz katalog wtyczki z folderem .claude-plugin/, który będzie przechowywał manifest. Zapisz plik jako my-first-plugin/.claude-plugin/plugin.json i uzupełnij jego pola opisujące wtyczkę. Pole name jest wymagane, identyfikuje wtyczkę i staje się prefiksem jej umiejętności oraz agentów, więc nie wpisuj w nim spacji.
Pole description to tekst, który użytkownicy widzą dla wtyczki w /plugin. Wersja jest opcjonalna, a w obiekcie author wymagane jest name; email i url są opcjonalne. Przed uruchomieniem sprawdź manifest i frontmatter umiejętności poleceniem claude plugin validate ./my-first-plugin.
Aby przetestować wtyczkę podczas jednej sesji, uruchom Claude Code z --plugin-dir ./my-first-plugin. Wtyczka załadowana w ten sposób działa tylko w sesjach uruchomionych z flagą --plugin-dir. Do folderu .claude-plugin/ wkładaj wyłącznie plugin.json; komponenty zapisane w tym folderze nie zostaną załadowane.
{
"name": "my-plugin",
"description": "Migrated from standalone configuration",
"version": "1.0.0"
}Zastosowanie w praktyce
Utwórz własną wtyczkę, gdy chcesz zebrać komponenty w jednym katalogu i udostępniać je współpracownikom, instalować w kilku projektach albo opublikować na marketplace. Jeśli masz już umiejętności, agentów lub hooki w katalogu projektu .claude/, możesz przenieść je do wtyczki bez przepisywania.
.claude-plugin/, a umiejętność bezpośrednio w katalogu głównym wtyczki, obok tego folderu.