AI PraktykPO POLSKU

Karty pisze AI wyłącznie z oficjalnej dokumentacji, a program sprawdza cytaty i komendy. Jak to działa

konfiguracjazaawansowanysettings.json

Konfiguracja sieci i proxy

W settings.json zmienne sieciowe umieszcza się w bloku env, dzięki czemu ustawienia proxy, CA lub mTLS są częścią konfiguracji Claude Code. To istotne dla sesji w tle: zmienne wyeksportowane w powłoce zależą od środowiska procesu, który jako pierwszy uruchomi supervisor. Umieszczenie zmiennych w ustawieniach pozwala przekazać je do każdej sesji w tle na każdej maszynie.

Do kierowania ruchem przez firmowy serwer proxy ustaw w env HTTPS_PROXY albo, gdy HTTPS jest niedostępne, HTTP_PROXY. Wyjątki od proxy określa NO_PROXY; akceptowane są formaty rozdzielane spacjami lub przecinkami, a wartość * omija proxy dla wszystkich żądań. Działają też warianty nazw zapisane małymi literami, a pierwszeństwo ma pierwsza ustawiona zmienna w kolejności https_proxy, HTTPS_PROXY, http_proxy, HTTP_PROXY. Claude Code nie obsługuje proxy SOCKS, a połączenia WebSocket do adresów loopback nie są wysyłane przez proxy.

Domyślnie Claude Code ufa zarówno dołączonym certyfikatom Mozilla, jak i magazynowi certyfikatów systemu operacyjnego. Źródła zaufania można ograniczyć przez CLAUDE_CODE_CERT_STORE, ustawiając bundled albo system; domyślna wartość to bundled,system. Ta zmienna nie ma dedykowanego klucza schematu settings.json, więc należy ustawić ją w bloku env lub bezpośrednio w środowisku procesu.

Przy wymaganym uwierzytelnianiu certyfikatem klienta blok env może zawierać ścieżki certyfikatu i klucza oraz opcjonalne hasło klucza. Claude Code wczytuje pliki przy starcie i ponownie przy stosowaniu ustawień; po błędzie połączenia, takim jak reset połączenia lub błąd uzgadniania TLS, ponownie je odczytuje i ponawia żądanie. W sesjach chmurowych Claude Code ignoruje te zmienne, jeśli pochodzą z bloku env pliku ustawień.

przykład
Skonfiguruj HTTPS proxy i listę adresów omijających proxy w bloku env ustawień.
{
  "env": {
    "HTTPS_PROXY": "https://proxy.example.com:8080",
    "NO_PROXY": "localhost,192.168.1.1,example.com,.example.com"
  }
}
przykład
Ustaw wyłącznie systemowy magazyn certyfikatów przez zmienną w bloku env.
{
  "env": {
    "CLAUDE_CODE_CERT_STORE": "system"
  }
}
przykład
Skonfiguruj certyfikat klienta, klucz prywatny i opcjonalne hasło do klucza w bloku env.
{
  "env": {
    "CLAUDE_CODE_CLIENT_CERT": "/path/to/client-cert.pem",
    "CLAUDE_CODE_CLIENT_KEY": "/path/to/client-key.pem",
    "CLAUDE_CODE_CLIENT_KEY_PASSPHRASE": "your-passphrase"
  }
}

Zastosowanie w praktyce

W środowisku firmowym ustaw HTTPS_PROXY, aby kierować ruch przez zalecany serwer proxy, i dodaj do NO_PROXY hosty, dla których proxy ma być pomijane. Jeśli firmowy serwer TLS-inspection ma certyfikat główny zainstalowany w systemowym magazynie zaufania, możesz wybrać system jako źródło certyfikatów. Gdy infrastruktura wymaga uwierzytelniania certyfikatem klienta, skonfiguruj ścieżki certyfikatu i klucza oraz, jeśli klucz jest zaszyfrowany, jego hasło. W sesjach Claude Desktop, w których aplikacja zarządza połączeniem dostawcy, proxy i wymienione zmienne należy ustawiać w ustawieniach zarządzanych lub ~/.claude/settings.json, ponieważ pliki ustawień repozytorium są ignorowane.

WskazówkaNie polegaj wyłącznie na eksporcie zmiennych w powłoce: supervisor dziedziczy środowisko powłoki, która uruchomiła go jako pierwsza. Umieść zmienne sieciowe w env w ~/.claude/settings.json lub w ustawieniach zarządzanych.

Zgodne z dokumentacją (sprawdzone 24 października 2026), opis z 22 października 2026. Karta jest pisana od nowa, gdy zmieni się jej fragment dokumentacji.

Otwórz w serwisie (wyszukiwarka i filtry tematów)