Czym rozszerzać Codexa - przegląd

Rozszerzanie Codexa polega na dopasowaniu go do sposobu pracy zespołu. Do dyspozycji są instrukcje projektu w AGENTS.md, wspomnienia, skills, MCP oraz subagenci. Te mechanizmy się uzupełniają: instrukcje kształtują zachowanie, wspomnienia przenoszą lokalny kontekst, skills opisują powtarzalne procesy, a MCP łączy Codexa z systemami poza lokalnym workspace’em.

Skills nadają się do wielokrotnego użycia w przepływach pracy, bo mogą zawierać rozbudowane instrukcje, skrypty i materiały referencyjne. Typowy skill składa się z pliku SKILL.md, a opcjonalnie także ze skryptów, referencji i zasobów. Codex najpierw korzysta z metadanych do odnajdywania skills, a sam plik SKILL.md wczytuje dopiero po wybraniu skilla. Skill można uruchomić jawnie, ale Codex może też wybrać go sam, gdy opis pasuje do zadania.

MCP służy do łączenia Codexa z zewnętrznymi narzędziami i dostawcami kontekstu, szczególnie z systemami zdalnymi. Subagenci pozwalają delegować pracę do wyspecjalizowanych ról, na przykład testowanie albo pobieranie logów produkcyjnych do debugowania.

Skills i MCP dobrze współpracują: skill opisuje powtarzalny przepływ pracy, a MCP zapewnia połączenie z narzędziami i systemami zewnętrznymi. Jeśli skill zależy od MCP, jego zależność należy zadeklarować w agents/openai.yaml, aby Codex mógł automatycznie go zainstalować i skonfigurować. Przy udostępnianiu własnego przepływu pracy skills pozostają formatem autorskim, a plugin jest jednostką instalacji i dystrybucji. Zalecana kolejność zaczyna się od instrukcji projektu, potem obejmuje plugin lub skill, następnie MCP, a na końcu delegowanie do subagentów.

AGENTS.md

.agents/skills

agents/openai.yaml