Auto-review - zatwierdzanie przez agenta recenzenta
Auto-review zastępuje ręczne zatwierdzanie na granicy sandboxa osobnym agentem recenzentem. Główny agent nadal działa w tym samym sandboxie, z tą samą polityką zatwierdzania oraz ograniczeniami sieci i systemu plików. Funkcja działa tylko przy interaktywnych zatwierdzeniach, na przykład przy approval_policy = "on-request" albo polityce granularnej, która pokazuje odpowiednią kategorię promptu.
W CLI lub lokalnej konfiguracji Codex ustawiasz approvals_reviewer = "auto_review" razem z kwalifikującą się interaktywną polityką zatwierdzania. Sama zmiana polityki zatwierdzania nie wybiera agenta recenzenta. Gdy pojawia się kwalifikujące się żądanie przekroczenia granicy sandboxa, Codex przekazuje je osobnemu agentowi recenzentowi zamiast zatrzymywać się po zatwierdzenie przez człowieka. Recenzent ocenia, czy działanie powinno zostać wykonane, i zwraca uzasadnienie.
Auto-review ocenia żądania zatwierdzenia, które w przeciwnym razie zatrzymałyby się na oczekiwaniu na człowieka. Obejmuje to między innymi wywołania shell lub exec proszące o podniesione uprawnienia sandboxa, blokowane żądania sieciowe, edycje poza dozwolonymi katalogami zapisu oraz zatwierdzane wywołania narzędzi MCP lub aplikacji. Rutynowe działania już dozwolone wewnątrz sandboxa nie uruchamiają recenzji. Zatwierdzenia aplikacji dla Computer Use nadal trafiają bezpośrednio do użytkownika, więc Auto-review nie zastępuje tych promptów.
Auto-review zmienia sposób obsługi działań wymagających zatwierdzenia, ale samo nie przyznaje dodatkowych uprawnień. Nie rozszerza writable_roots, nie włącza dostępu do sieci ani nie osłabia chronionych ścieżek. Po odmowie główny agent ma szukać istotnie bezpieczniejszej alternatywy albo zatrzymać się i poprosić użytkownika, a nie obchodzić decyzję. Auto-review nie jest deterministyczną gwarancją bezpieczeństwa i może popełniać błędy, szczególnie w kontekstach adwersarialnych lub nietypowych.
on-request z wyborem agenta auto_review.approval_policy = "on-request" approvals_reviewer = "auto_review"
on-request i wskazać auto_review jako dozwolonego recenzenta.allowed_approval_policies = ["on-request"] allowed_approvals_reviewers = ["auto_review"]
Zastosowanie w praktyce
W długotrwałej pracy agentowej wybierz Auto-review, gdy chcesz, by kwalifikujące się prośby o przekroczenie granicy sandboxa oceniał osobny recenzent zamiast człowieka. Przy autoryzowanych pracach bezpieczeństwa połącz automatyczną recenzję z pisemnym zakresem zaangażowania i profilem uprawnień o najmniejszych wymaganych uprawnieniach. Jeśli dozwolone działanie sieciowe ma mimo wszystko trafić do recenzenta, skonfiguruj jawne reguły poleceń z decision = "prompt" albo wymagaj zatwierdzenia dla wrażliwych narzędzi MCP. Gdy wiele zwyczajnych działań niepotrzebnie wymaga recenzji, najpierw popraw granicę sandboxa, na przykład dodając wąskie writable_roots lub precyzyjne reguły prefiksów.
approval_policy = "never", :danger-full-access lub --yolo mogą sprawić, że nie powstanie żądanie, które Auto-review miałoby ocenić. Wymagania zarządzane przez organizację mają pierwszeństwo przed ustawieniami lokalnymi.