AI PraktykPO POLSKU

Karty pisze AI wyłącznie z oficjalnej dokumentacji, a program sprawdza cytaty i komendy. Jak to działa

Środowisko pracyzaawansowany

Środowiska sesji w chmurze

Każda sesja w chmurze działa w skonfigurowanym środowisku, które może określać dostęp do sieci, zmienne środowiskowe, sekrety sieciowe i skrypt uruchamiany przed rozpoczęciem pracy Claude. To konfiguracja używana przez sesje uruchamiane z różnych powierzchni, między innymi z aplikacji Desktop, przeglądarki, CLI i zadań cyklicznych w chmurze. Środowisko Default zapewnia dostęp sieciowy Trusted, ale nie dodaje własnych zmiennych ani skryptu konfigurującego zależności.

Gdy potrzebujesz innego środowiska w CLI, wybierz domyślne dla sesji chmurowych poleceniem /remote-env. Przy wysyłaniu sesji możesz nadpisać ten wybór identyfikatorem ccpool_, ale ta opcja dotyczy środowiska self-hosted i wymaga Claude Code v2.1.224 lub nowszego. Nie przekazuj do tej flagi identyfikatora Anthropic-hosted env_; do wskazania takiego środowiska służy /remote-env.

Zmienne środowiskowe zapisuj w formacie .env, podając po jednej parze KEY=value w każdym wierszu. Polecenia uruchamiane przez Claude mogą odczytywać te wartości jako zwykłe zmienne środowiskowe, z wyjątkiem OTEL_*, których Claude Code nie przekazuje dalej. Użytkownicy środowiska mogą odczytać jego zmienne i skrypt, dlatego klucza, który proxy może dołączyć do żądania, nie umieszczaj w zmiennej — zapisz go jako sekret sieciowy.

Sesja zaczyna się od świeżego klonu repozytorium, więc dostępne są zmiany zatwierdzone w repo, ale nie konfiguracja zainstalowana wyłącznie na twoim komputerze. Po zmianie zmiennej istniejąca sesja hostowana przez Anthropic zachowuje poprzednią wartość do czasu odtworzenia lub ponownego zbudowania jej maszyny wirtualnej. Skrypty instalujące zależności mogą wymagać dostępu do rejestrów pakietów; przy poziomie sieci None takie instalacje nie zadziałają.

przykład
Wybierz poleceniem /remote-env domyślne środowisko dla sesji chmurowych uruchamianych z CLI.
/remote-env
przykład
Zdefiniuj zmienne środowiskowe środowiska w formacie .env, po jednej parze KEY=value na wiersz.
NODE_ENV=development
LOG_LEVEL=debug
DATABASE_URL=postgres://localhost:5432/myapp
przykład
Przy wysyłaniu sesji wskaż identyfikator ccpool_ środowiska self-hosted, aby nadpisać wybór /remote-env dla tego uruchomienia.
claude --cloud --environment <environment-id>

Zastosowanie w praktyce

Skonfiguruj środowisko, gdy sesja ma docierać do domen spoza domyślnej listy dozwolonych. Dodaj zmienne środowiskowe, jeśli sesje potrzebują ich do uruchamianych poleceń, albo skrypt instalacyjny, jeśli zależności mają być gotowe przed rozpoczęciem pracy Claude. Dla klucza API, który proxy może dołączać do żądań do wskazanych hostów, użyj sekretu sieciowego zamiast zmiennej dostępnej użytkownikom środowiska. Jeśli zmienisz wartość zmiennej i potrzebujesz jej od razu, uruchom nowe polecenie z tą wartością albo rozpocznij nową sesję.

WskazówkaNie traktuj zmiennych środowiskowych jako magazynu sekretów: każdy użytkownik środowiska może je odczytać. Klucz dla hosta obsługiwanego przez proxy przechowuj jako sekret sieciowy.

Zgodne z dokumentacją (sprawdzone 30 października 2026), opis z 30 października 2026. Karta jest pisana od nowa, gdy zmieni się jej fragment dokumentacji.

Otwórz w serwisie (wyszukiwarka i filtry tematów)